Nieuwsartikel bron: www.gaellemuun.nl alle rechten voorbehouden.

Claudius Leusink, ploegleider van de vrijwillige brandweer in Genemuiden

Datum: zaterdag 02-05-2020

In een eerder interview heb ik het er al eens eerder over gehad, onze samenleving draait voor een groot deel op vrijwilligers. Maar, je hebt vrijwilligerswerk en vrijwilligerswerk en het is in principe allemaal even belangrijk, maar deze keer vraag ik mij toch af wat de drijfveer van mensen is om dit soort vrijwilligerswerk te doen.  Brandweerman is niet zo maar even een bijbaantje, het vergt veel inzet,  tijd en energie, zowel van jezelf als van het thuisfront.

Over het algemeen zijn het  letterlijk en figuurlijk gelukkig  kleine brandjes die geblust moeten worden, maar dikwijls zijn de gebeurtenissen ook wat dramatischer, denk daarbij aan auto ongelukken, waar gewonde mensen uit een autowrak gehaald moeten worden, grote branden met dodelijke slachtoffers etc.

Dan vraag ik mij toch serieus af: ‘Waarom kiest iemand er voor om dit zware en ingrijpende werk te doen en dan ook nog eens vrijwillig?’.

Claudius Leusink is ploegleider van de brandweerpost in Genemuiden. Hij en zijn team doen dit werk allemaal op vrijwillige basis en ik had een gesprek met hem op de brandweerkazerne.

Claudius vertelt dat de brandweer sinds 2014 is geregionaliseerd. Daarvoor had je de gemeentelijke brandweerkorpsen met  postcommandanten die alles regelden, de risicobeheersing, oefeningen, preventie etc.  Qua organisatie is er ook het e.e.a. veranderd, de postcommandant is bijvoorbeeld verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een vrijwillige ploegleider. De ploegleider heeft een aantal uren per maand om aan oefeningen en uitrukken te besteden en te zorgen dat er genoeg mensen zijn. De risicobeheersing, bedrijven controleren, vergunningen verlenen, dat gebeurt nu allemaal op het hoofdkantoor in Zwolle.

Echter, op het gebied van vrijwilligers is er niets veranderd. Er zit ook geen verschil tussen een beroepsbrandweer en een vrijwillige brandweer. Het enige verschil is dat de beroepsbrandweer in een vast tijdsbestek op een post zit en de vrijwilligers komen  als ze worden opgepiept. Ook qua opleiding is er geen verschil.

Hoe ben je in dit beroep terecht gekomen?

13 jaar geleden was er bij mijn zwager een schoorsteenbrand, waar ik ging kijken. Ik zag de brandweermannen aan het werk en dat sprak mij enorm aan. Ik was een paar jaar chauffeur geweest  en het leek me wel wat om ook  op een brandweerwagen chauffeur te worden. Eén van de brandweermannen  verwees me naar Bert  Weijs. Ik heb contact met hem opgenomen en twee weken later had ik al een sollicitatiegesprek en zo ben ik er ingerold.

Kun je in het kort vertellen wat het beroep van brandweerman  inhoudt?

Wij zijn er in eerste instantie voor het redden van mens en dier, dat is eigenlijk heel in het kort waar we voor zijn. Wij geven hulp aan slachtoffers van een ongeval, bijvoorbeeld beknelling, maar we zijn er natuurlijk ook voor autobranden, binnenbranden maar ook als er een koe in de sloot ligt. Dat is de warme kant, zoals wij dat noemen, dat is alles wat te maken heeft met een uitruk.

We hebben ook een koude kant en dat is bijvoorbeeld het werven van vrijwilligers, we geven informatie op scholen en ook fietsexamens van de scholen vinden plaats hier op het terrein. De brandweerauto’s staan dan buiten en dan kunnen we de kinderen precies laten zien wat een dode hoek is.

We oefenen iedere week en  daar gaat echt veel tijd in zitten. Uitrukken hebben we gelukkig niet zo heel veel.

Hoe ziet een gemiddelde week er uit en hoeveel uur werk je?

Als je alles meerekent, dan ben je toch wel een uur of 10, 12 bezig per week. We oefenen één avond in de week vier uur en dan heb ik ook nog de organisatie van alles wat er bij komt kijken en dat  is ook een uur of 5 à 6.

Wat was je drijfveer om voor het beroep van vrijwillige brandweerman te kiezen?

Het is misschien een beetje cliché, maar het is toch om mens en dier te helpen. Maar een brandweer groep is ook heel erg close met elkaar, het is als het ware een tweede familie. We zijn echt met elkaar verbonden, het is een stukje gezelligheid en we doen met z’n allen iets voor de maatschappij en voor de medemens. Dat vind ik wel heel mooi.

Hoe lang doe je dit werk al?

Ik doe dit nu sinds 2006. Ik ben begonnen als chauffeur manschap en ben  toen gevraagd voor deze functie. Dat gaat wel via een sollicitatieprocedure en uiteindelijk ben ik dus in deze functie als vrijwillig ploegleider terecht gekomen.

Heb je nog een andere baan naast de brandweer?

Ja, ik heb hiernaast  gewoon een fulltime baan, ik werk in een gordijnatelier  hier in Genemuiden en de brandweer  doe ik er gewoon bij.

Je maakt ongetwijfeld vreemde/bijzondere dingen mee, heb je een leuke anekdote?

Iedere uitruk is uniek en is niets is hetzelfde, zelfs een binnenbrand is nooit hetzelfde. Wat altijd mooi is als we naderhand kunnen zeggen: ‘Dat hebben we toch maar weer heel snel en schadebeperkend onder controle gekregen’.

Bijvoorbeeld destijds bij Delan, dat is helemaal platgebrand, maar  de belendende percelen, zoals wij die noemen, daarentegen konden we helemaal behouden.

Auto ongelukken zijn altijd heel bijzonder. Het onderscheid tussen een brand en hulpverlening is dat je bij een brand altijd snel moet handelen, hier gaat het er veelal ook luidruchtig aan toe, er wordt naar elkaar geschreeuwd, maar bij een ongeluk verloopt  alles altijd heel rustig. Iedereen weet precies wat hij moet doen, we proberen de slachtoffers zo goed mogelijk te helpen en de samenwerking met politie en ambulance verloopt ook  altijd soepel. Gelukkig hebben we niet heel veel uitrukken voor auto ongelukken.

Hoe ga je om met traumatische gebeurtenissen, bijvoorbeeld wanneer mensen omkomen bij een brand?  Wordt daar vanuit de brandweer hulp geboden?

Op het moment als we een ernstig incident meemaken, dan vraagt de bevelvoerder altijd aan de mannen of er nazorg nodig is en of ze behoefte hebben  om er  over te praten. Als dat zo is, dan komt er altijd een nazorgteam waar je je verhaal kwijt kunt.

De mensen die nazorg hebben gehad, gaan daarna gewoonlijk weer  aan het werk, maar die worden wel goed in de gaten gehouden. Er wordt gekeken hoe ze zich gedragen,  worden ze bijvoorbeeld snel emotioneel, zijn ze prikkelbaar en als dat gesignaleerd wordt, wordt er wel actie ondernomen.

Bij dodelijke afloop en erg traumatische gebeurtenissen wordt er sowieso hulp geboden.

Er is geen speciale eenheid die traumatische gebeurtenissen op zich neemt, iedere brandweerman is hetzelfde opgeleid. Iedereen weet ook wat hij moet doen en kan ook alles op dat gebied.

Wat is de grootste uitdaging in je werk?

De grootste uitdaging is om naderhand terug te kunnen kijken en te zeggen dat het allemaal goed is gegaan.  Er zijn altijd wel weer leermomenten en het is ook een uitdaging hoe je omgaat met die leermomenten. De groep is daar heel gedreven in, we kijken altijd hoe we kunnen leren van dingen die beter hadden gekund.

In de ogen van een burger gaat er altijd wel iets fout, je komt bijvoorbeeld te laat. Maar bij een brand ben je sowieso altijd te laat. Wij kijken altijd wel naar wat er goed ging en wat had er beter gekund.

Wij moeten altijd in een split second reageren, je komt aan bij een incident en je moet direct actie ondernemen. Achteraf kijken is altijd makkelijk.

Hoe snel kun je ter plekke zijn?

Dat is afhankelijk van de plaats waar het incident  is natuurlijk. Maar in principe duurt het overdag  vanaf het moment van de alarmering tot dat de wagen  de kazerne uitrijdt, zo’n drie minuten. ’s Avonds en ’s nachts duurt het iets langer, denk dan aan een minuut of vier, vijf, want je moet dan natuurlijk uit bed komen. Er zit ’s nachts geen ploeg mensen op de kazerne, iedereen is gewoon thuis en wordt opgepiept als er iets is.

 Uit hoeveel mensen bestaat het team?

Wij hebben op dit moment 22 vrijwilligers.

Moet iedereen 24 uur per dag paraat staan?

We hebben drie ploegen, A, B en C en iedere week heeft er één ploeg dienst. Dat maakt dat je de uitrukken waarborgt en dat ook iedereen een keer aan bod komt in ernst situaties.

Uit wat voor hout moet een brandweerman gesneden zijn?

Een brandweerman moet open, eerlijk en oprecht zijn. Je moet wel vast in je schoenen staan en je moet wel een standvastig karakter hebben, wat niet wegneemt dat iemand met een zacht karakter geen brandweerman kan zijn. Een brandweerman heeft alles voor iemand over, ook onderling. En je moet elkaar natuurlijk blind kunnen vertrouwen, we zeggen altijd: ‘We gaan met zes man weg en we komen met zes man terug’.

Wat voor trainingen/opleidingen moet je volgen om brandweerman te worden?

De eerste twee jaar zijn heel erg druk. In die twee jaar ben je zeker tien volle dagen weg, oefeningen duren drie dagen en examens ook een paar dagen. Je hebt iedere week cursus en elke week oefeningen en veel zelfstudie. Het is een pittige opleiding, mentaal maar ook fysiek. Er zijn ook fysieke keuringen en je moet uiteraard een goede conditie hebben.

Als brandweerman kun je  bij nacht en bij  ontij  opgeroepen worden, is dat niet lastig voor je privéleven?

Het belangrijkste is ook dat het thuisfront achter jouw keuze staat om bij de brandweer te gaan, want het vergt nogal wat. Op het moment dat je bijvoorbeeld zit te eten of gezellig op een verjaardag zit en de pieper gaat over, dan moet je direct weg. Het komt altijd op een tijdstip dat het niet uitkomt.

De ploeg die dienst heeft moet ook te allen tijde nuchter zijn.

Iedereen heeft naast de brandweer een normale baan, hoe gaan de werkgevers daarmee om?

Dat is ook een onderdeel van de sollicitatieprocedure. Het thuisfront is uiteraard erg belangrijk, maar ook de werkgever moet erachter staan.  De werkgevers moeten ook een verklaring geven dat een werknemer die bij de vrijwillige brandweer is weg mag bij een incident. Er wordt altijd wel gekeken hoe ernstig een incident is en of je wel per direct weg moet. Soms kun je natuurlijk zo maar alles laten vallen. Maar als het echt serieus is, dan moet je ook  per direct weg. Alle werkgevers in Genemuiden staan hier  vierkant achter.

De werkgever heeft zelf ook wel baat bij het feit dat hij een brandweerman in dienst heeft. Je hebt dan  sowieso al een BHV-er , iemand die het bedrijf door en door kent, die weet waar de gevaren en de risico’s liggen, want een bedrijf kan zelf natuurlijk ook brand krijgen. Dus de vrijwilliger kan ook veel voor het bedrijf betekenen.

Hoe vaak moet de brandweer gemiddeld uitrukken?

Je praat zo over 80, 85 uitrukken per jaar. Een paar jaar geleden zaten we nog op zo’n 150, maar dat is aardig naar beneden gegaan . Vroeger had je heel veel automatische brandmelders en dat is behoorlijk terug gedrongen, dus de meldingen die je nu krijgt dat zijn ook echt serieuze meldingen. De motivatie wordt daardoor ook beter, want als je vijf  keer op een dag naar hetzelfde object moet en er is in feite niets aan de hand, daar word je niet vrolijk van.

De brandweer in Zwartsluis en Hasselt hebben ieder één brandweerauto. Als er ergens een brand is en ze hebben niet genoeg aan  één brandweerauto, dan gaat er een brandweerauto van een buurgemeente heen voor bijstand.Zij hebben in principe hun eigen regio en alleen als ze het niet alleen aan kunnen worden  er hulptroepen ingeroepen.

Wat zijn de leuke kanten aan je werk en wat de minder leuke?

Als een uitruk goed verloopt dat is een goed gevoel en ook het oefenen is heel erg leuk. Eens in de zoveel jaar hebben we ook een realistische oefening, dan gaan we naar een centrum toe waar  gewoon complete huizen in brand gestoken worden en waar dus een echte brand nagebootst wordt. Dat zijn hele leuke dagen.

We hebben ook een wedstrijdploeg, ook heel leuk en heel gezellig en bovendien  leer je daar ook  weer van. Er wordt dan een scenario bedacht op een locatie en daar doen per wedstrijddag 10 ploegen aan mee. Je krijgt dan een uitruk bericht en het gaat er dan om wie de meeste punten scoort. Er wordt dan bijvoorbeeld gekeken of  de kleding en het masker goed zitten, doet de bevelhebber dat wat hij moet doen etc.

Het gaat er ook om hoe snel je een brand of een  slachtoffer hebt gelokaliseerd, hoe snel is de brand geblust, hoe wordt het slachtoffer geholpen etc. Aan het eind worden dan de scores bij elkaar opgeteld en het team met de meeste punten heeft uiteraard gewonnen.

Minder leuk zijn natuurlijk de uitrukken met beroerde afloop, maar die hebben we hier gelukkig echt heel weinig.

Kun je een paar hoogtepunten uit je carrière benoemen?

Wat voor  ons misschien hoogtepunten zijn, is voor een ander wellicht een dieptepunt.  Wij kijken natuurlijk heel anders naar een brand dan bijvoorbeeld de eigenaar van een pand dat in lichterlaaie staat.

Wat betekenen normen en waarden voor je?

Voor mij is dat eerlijkheid en openheid, open communiceren op een respectvolle manier en iedereen in z’n waarde laten.

Met wie zou je een dagje willen ruilen?

Ik heb een keer meegedraaid met de politie en dan zie je weer een  andere kant van hulpverlening. Dat soort dingen vind ik wel heel leuk.

Heb je een rolmodel of iemand die je bijzonder respecteert?

Nee eigenlijk niet, iedereen is voor mij gelijk.

Waar ben je geboren en  vertel eens iets over je jeugd, wat voor kind was je bijvoorbeeld?

Ik ben geboren en getogen in Genemuiden. Ik heb een normale jeugd gehad,  ik was best een druk kind en heb net als ieder kind wel streken uitgehaald.

Heb je broers, zussen?

Ja, ik heb één zus en zes broers dus een groot gezin. We hebben het heel gezellig met elkaar en kunnen goed met elkaar overweg.

Woon je in Genemuiden?

Ja ik woon op ’t Tag.

Welke scholen heb je bezocht?

Eerst de Bogermanschool, daarna de Pieter Zandt school en daarna ben ik eigenlijk direct aan het werk gegaan. Ik heb ook nog een periode in het transport gezeten daarna  in de gordijnen, wat ik nog steeds doe.

Ben je getrouwd, heb je kinderen?

Ik ben al 23 jaar getrouwd en heb vier dochters, de oudste is 21 en de jongste is 15.

Wie kookt er bij jullie thuis?

Mijn vrouw, ik  kan absoluut niet koken.

Wat is je lievelingseten en wat lust je absoluut niet?

Ik hou erg van Chinees, maar lust alles wel, dus ik ben eigenlijk een hele makkelijke eter.

Drink je liever koffie of thee, wijn of bier?

Koffie, ik drink veel koffie gedurende de dag. En ik hou ook wel van een biertje.

Wat doe je om te ontspannen en wat voor hobby’s heb je?

De brandweer is mijn hobby, ik doe niet echt aan sport, maar wij wandelen wel heel veel.

Waar ga je naar toe op vakantie?

We gaan graag naar Winterberg, meestal ook om te wandelen, dat is zowel ’s zomers als ’s winters mooi.

Naar welke muziek luister je graag?

Ik ben eigenlijk helemaal geen muziekmens en ik luister dus ook niet veel naar muziek. En als ik al de radio aan heb, dan luister ik meestal naar Radio 1 of naar een CD met psalmen en in de auto zit ik heel veel aan de telefoon.

Wat baart je zorgen in deze wereld?

Op het moment echt wel de corona crisis. Ik ben heel benieuwd hoe wij hier uit komen, dat is wel zorgelijk. Ik denk dat we straks een tijd hebben voor corona en een tijd na corona en de wereld zal er wel heel anders uit gaan zien.

En hebben we straks allemaal onze baan nog, kunnen we nog doen wat we allemaal hebben gedaan, er zal heel veel veranderen denk ik.                                          

Wat vind je bijzonder aan de Gaellemunigers?

Ze zijn recht voor de raap, ik denk dat dat heel typerend voor een Gaellemuniger is, ze draaien niet om de hete brij en zeggen waar het op staat.

 

Het was een bijzonder leuk gesprek en het was geweldig om een kijkje te nemen achter de schermen in de brandweerkazerne. We mogen in onze handen knijpen dat er mensen zijn die zich op vrijwillige basis in dienst stellen van mens en dier en zich belangeloos en soms ook voor gevaar van eigen leven inzetten om anderen te redden.

Trouwens, de brandweer is altijd wel op zoek naar vrijwilligers en als je belangstelling hebt kijk dan op www.vrijsselland.nl 

DSC07353.JPG
DSC07353.JPG
DSC07354.JPG
DSC07354.JPG
DSC07355.JPG
DSC07355.JPG
DSC07357.JPG
DSC07357.JPG
DSC07358_LI
DSC07358_LI
DSC07360.JPG
DSC07360.JPG
DSC07361.JPG
DSC07361.JPG
DSC07362.JPG
DSC07362.JPG
155534086570
155534086570
155534088043
155534088043
15535301836_LI
15535301836_LI
foto17427_1580221527
foto17427_1580221527
foto17589_1581702764
foto17589_1581702764
foto17618_1582215201
foto17618_1582215201
83005269_993387984381204_4068444591890628608_n
83005269_993387984381204_4068444591890628608_n

Gepubliceerd op zaterdag 02-05-2020 door Aline Mateboer 4698 keer gelezen.