Nieuwsartikel bron: www.gaellemuun.nl alle rechten voorbehouden.

De derde dag in Nijmegen voor Marjolein

Marjolein vertelt haar verhaal

Datum: donderdag 18-07-2019

Gisteren meldden we al dat de tweede dag de zwaarste is. En.... dat blijkt nu ook, want in tegenstelling tot gisteren heeft Marjolein vandaag goed doorstaan met weinig klachten. Wilde ze gisteren eigenlijk nog stiekem stoppen, na vandaag is ze weer vol goede moed en gaat morgen gewoon weer van start. Wat een kanjer!!

Dag 3 is een feit!

Waar ik gisteren dacht dat ik het polsbandje en controlekaartje zou bewaren als bewijs, om na de vakantie mijn verhaal over de Nijmeegse te kunnen doen, ben ik vanmorgen toch gestart om eventueel een vlog en verslag te maken over de derde dag met, als het me niet, lukt de "bezemwagen"...

Vanmorgen opgestaan met spierpijn, aangekleed en wel naar de ontbijtzaal. Vanmorgen voelde ik me misselijk. Ik was bang dat ik ziek zou zijn van de pijn maar besloot toch om te gaan. Tijdens het ontbijt moest ik mijn tranen terugsturen, voor dat ze mijn gevoel en gedachten zouden overnemen.
We lopen naar de wedren en wanneer mijn bandje gescand is, ben ik begonnen aan de tocht naar de zeven heuvelen...
De pijn is minder, omdat ik mijn blaren heb laten prikken door "dokter" Chris en hij ze heeft getaped, maar ook omdat ik nu sandalen aan heb en mijn voeten dus geen / minder druk ervaren.

Langs één van de campings zie ik Jessica uit Zwartsluis samen met Bertha uit Friesland zitten. Het lopen gaat goed, we houden regelmatig een pauze en hebben een mooie omgeving om ons heen.

Er is veel support, net als andere dagen: mijn zusje, moeder, collega's, ouders van school, vriendinnen, nichten en ook een meester uit Nijmegen...

Onderweg kom ik veel Gaellemunigers tegen: Wietske loopt ineens naast mij, we kletsen en spreken elkaar moed in om door te gaan. Later vliegt Inge mij om de nek met naast haar Harco, die het ook pittig heeft. We houden een pauze bij het militaire terrein terwijl mijn zusje met mijn neefjes belt. 'Waarom ik ga lopen met de soldaten?' Ook staan Flip en Cor ineens op een oranje loper in Nijmegen. Ik roep 'Genemuiden!' En wordt hartelijk ontvangen. Eerst zijn vader en zoon Dekker uitgenodigd voor een interview en daarna ben ik aan de beurt. Ze interviewen alle Gaellemunigers die passeren en maken er voor andere wandelaars een show van!

Aan het eind van de tocht loop ik naast Jarno en Jacco. Jacco geeft aan ook pijn te hebben. Ik hoop dan ook van harte dat we morgen met allemaal de Nijmeegse mogen uitlopen en kunnen nagenieten...
Vandaag finish ik om 15:43 uur. Mijn vader stuurt meteen een berichtje dat hij trots is! 
Ik kijk uit naar morgen. De laatste dag, een goede sfeer, ontmoeting met ouders van school, mijn familie en misschien die meester uit Nijmegen, maar ook heerlijk de trein in om naar huis te gaan met familie en lekker in mijn eigen douche en bed te zijn. Al zal ik de gezelligheid van deze slaapzaal missen.
Ik heb er meer familie bij gekregen! Piet, Sjaak,Joop, Rob, Christiaan, Eltjho en Gini bedankt!

received_403992703573058
received_403992703573058
received_393741324585435
received_393741324585435
received_447379159327542
received_447379159327542
received_576475769426416
received_576475769426416
received_374956183219357
received_374956183219357

Gepubliceerd op donderdag 18-07-2019 door Aline Mateboer 893 keer gelezen.