MENU
Nieuws plaatsen

Nieuwstip: redactie@gaellemuun.nl |  WeTransfer |       


Zaterdag 17 augustus 2019 Algemeen:


Via Gladiola, Marjolein heeft het volbracht!!

Genemuiden - Het zit er op voor Marjolein, de Nijmeegse vierdaagse, vier dagen achter elkaar 40 km wandelen.

(Slecht) slapen op een ongemakkelijk veldbed in een zaal met vreemde mensen, snurkers die je wakker houden, bij nacht en ontij uit de veren, jezelf weer bij elkaar rapen, de pijn negeren, jezelf moed inspreken en dan toch maar weer die schoenen aan en door.

De beroemde slogan van Alpe d'Huez: 'Opgeven is geen optie', geldt ook voor Marjolein en de vierdaagse. Ze heeft het af en toe wel moeilijk gehad, vooral de tweede dag, toen blaren haar dusdanig parten begonnen te spelen, dat ze bijna wilde afhaken. Maar dat deed ze niet, ze ging door en heeft de finish en haar doel gehaald en natuurlijk het welverdiende kruisje.

Chapeau marjolein!!

Lees hier onder het verslag van de laatste dag van de wandelvierdaagse in Nijmegen.

De finish is bereikt!
Vandaag om 15:45 Heb ik mijn tweede medaille in ontvangst genomen, na een zware vierde dag van de Nijmeegse Vierdaagse.
Vanmorgen hadden we een vroege start, wat betekent dat we om 3.30 uur naast het bed staan om ons gereed te maken voor de laatste strijd, om de Nijmeegse vierdaagse af te sluiten.
Waar ik gisteren bij het ontbijt een paar tranen had, was vandaag de kracht in mijn hoofd. Ik wil die finish halen!
Terwijl we moeten wachten op de wedren hoor ik het nummer 'Till the sun comes up' van Miss Montreal. Ik ben sinds vorig jaar fan van haar muziek en zoals ik altijd zeg: niets is zomaar!

Ik bedenk me en beloof het mezelf ook, dat ik vanavond de wedren als "thuis" heb. Ik ga ervoor!
We hebben een mooie route langs plaatsjes waar ik 3 jaar geleden, in tranen stortte. Ook heb ik het idee nu meer kracht te hebben dan toen. We lopen volgens de volgers lekker door. Er is zelfs een race begonnen begrijp ik doordat Arie uit Elburg stuurt dat ik voorop loop van zijn drie lopers. Een ouder van school stuurt haar locatie in Malden, waar we elkaar kunnen ontmoeten. Mijn ouders staan met Paulien en Martijn op dezelfde plek als 3 jaar geleden. Ook komt er een foto binnen van 3 vriendinnen die in Nijmegen zijn om mij binnen te halen. Het raakt mij dat er zoveel aan mij gedacht wordt en voor mij geregeld wordt.
Toch valt vandaag het wandelen soms opnieuw niet mee.

Gisteravond heeft Christiaan me opnieuw "opgelapt", nadat ik met Gini een bordje pasta in de stad ben gaan eten. Veel blaren, maar ook bijzondere en diepe blaren. Er zitten blaren onder mijn eelt blijkt... Christiaan kon er niet bijkomen met de naald, dus de anderen zijn leeg geprikt en getaped. Toch is er onderweg nog veel pijn en neem ik de laatste pijnstillers in die ik bij mij heb.
We lopen de laatste kilometers naar de Via Gladiola met wat meer moeite dan de rest van de dag. Gini sleept me er echt doorheen! Ik heb contact met mijn leerlingen, maar kan niet naar hen toe vanwege de verschillende korpsen van militairen en muziek. Ik roep hard naar Isaac, Stijn en Eva en zwaai tussen de militairen door. Ik heb contact met mijn familie en ben bang dat ik ze niet zal zien in de drukte, maar Gini ziet ze al. Ik stort even in tranen bij hen. Na wat knuffels en complimenten en een flinke bos gladiolen lopen we verder en zien we Bianca, Liedy en Laura op de tribune zitten. Ook zij hebben mooie gladiolen meegenomen voor ons en zijn trots.
Het is nog zo'n 2 kilometer lopen naar de wedren om de stempelkaart in te leveren en te beseffen dat ik het kroontje op het zware werk meer dan verdiend heb!
Ik zoek Gini op om haar opnieuw te bedanken en we nemen afscheid. Als ik langs het bord met de statistieken loop besef ik dat ik het getal 1.111 had kunnen veranderen in 1.112, maar dat gelukkig niet heb gedaan!

Ik wil snel naar mijn familie om met hen te eten en naar de trein te gaan.
Thuis aangekomen ben ik verbaasd van mijn tuin. Mijn lieve buurtjes, de 'Poedeltjes' hebben de tuin versierd en een cadeau achtergelaten. Henrieke heeft een tasje aan de deur gehangen, Herma komt langs met een boeket en neemt het boodschappenlijstje op, Klaas komt langs met een grote bos gladiolen en Aline met een fles prosecco.
We praten over de dagen en de verschillende gevoelens die daarbij hoorden en maken nog wat foto's.

Ik voel me zo verwend en gewaardeerd, door alle aandacht die is geschonken de afgelopen tijd.
Ik heb deze vierdaagse geleefd op pijnstillers, kracht en volgers!
Ik heb 49 volgers via de vierdaagse app die ik op verschillende manieren ken: familie, vrienden, buren, collega's, ouders van school, leerlingen uit mijn groep, buren van mijn zusje, vierdaagsevrienden, maar ook veel belangstellenden!
Via Messenger en Whatsapp ook ontzettend veel lieve berichten, die me kracht en vertrouwen hebben gegeven.
Dank daarvoor!

Of ik volgend jaar weer meedoe? Ik heb vakantie, maar weet het nog niet...

 

Gepubliceerd op vrijdag 19-07-2019 door Aline Mateboer 989 keer gelezen.



Weer Gaellemuun:

za 17 aug 17° / 21°
5
zo 18 aug 15° / 20°
6
ma 19 aug 12° / 21°
7
www.zwartewaterweer.nl

Advertenties:

Foto van de dag:

Advertenties: