MENU
Nieuws plaatsen

Nieuwstip: redactie@gaellemuun.nl |  WeTransfer |       


Zaterdag 14 december 2019 Interviews:


Gaellemuun en de Gaellemunigers

Jochem Schreurs, politieagent in hart en nieren

Genemuiden - Iedereen heeft denk ik een soort haat-liefdeverhouding met de politie, aan de ene kant zijn we blij als ze er zijn als we ze nodig hebben, aan de andere kant, zijn ze er altijd op een moment als we ze juist niet kunnen gebruiken.

Ook zijn de meeste mensen  wel eens in aanraking gekomen met de politie, mij vergaat het niet anders. In een ver verleden kreeg ik een keer een bekeuring voor 3 overtredingen tegelijk; ik reed te hard, had m’n gordel niet om en had m’n rijbewijs niet bij me. De agent gaf mij een boete van 240 gulden, waar wel een week ziek van ben geweest.

Een andere keer, ook al weer heel lang geleden reed ik met een vriendin midden in de nacht terug van een feest en kregen we autopech. Het was in de tijd dat er nog geen mobiele telefoons waren en ons restte niets anders dan in het holst van de nacht te wachten tot er iemand voorbij kwam. Gelukkig kwam er een politiewagen langs rijden en omdat de agenten ons ook niet konden helpen, omdat ze tenslotte geen automonteurs zijn, hebben ze ons netjes naar huis gebracht. Deze keer was ik wel heel blij dat er politieagenten in de buurt waren. 

Gelukkig ben  ik de laatste jaren niet meer fysiek in aanraking gekomen met de politie en blijft het af en toe bij een brief van het CJIB. 

Maar, de moraal van het verhaal; politieagenten doen gewoon hun werk en niet alleen omdat het hun plicht is, maar gewoon omdat ze mensen willen helpen.

En dat geldt zeer zeker voor Jochem, want nadat ik met hem heb gepraat en meer over de echte kant van het politiewerk heb gehoord, neig ik toch een heel stuk meer naar een liefdesverhouding. 

Lees maar eens mee met het verhaal van onze wijkagent……….  

Kun je in het kort vertellen wat het werk van wijkagent inhoudt?

Ja natuurlijk, je bent eigenlijk het  aanspreekpunt voor de burgers in een dorp, stad of stadsdeel en het is de bedoeling dat je weet wat er zo’n beetje speelt en waar je op moet letten. Bijvoorbeeld als het gaat om overlastlocaties, daar moet je  kennis van nemen en dit ook doorgeven aan collega’s, zodat ook zij op de hoogte zijn. En je bent ook een beetje de verbinding tussen hulpverlening en politie, bijvoorbeeld als er sprake is van huiselijk geweld. Je hebt dan contact met de gemeente en het centrum jeugd en gezin en ben je dus ook aanspreekpunt voor beide instanties.

Ik ben puur gericht op Genemuiden, maar je werkt wel samen met de wijkagenten van Hasselt en Zwartsluis. 

De functie van wijkagent doe je wel naast je gewone werk, want ik heb ook normale diensten, je rijdt o.a. surveillance door het gebied. Aan het begin van de werkdag heb je meestal een kort werkoverleg en daarna ga je het gebied in.

Maar het is goed te combineren met het wijkwerk, want zo heel veel meldingen krijgen wij hier niet.

Dinsdag heb ik mijn wijkdag en dan ben ik puur en alleen met Genemuiden bezig. ’s Avonds heb ik van  18.00 – 20.00 uur spreekuur hier in ’t Olde Stadhuus.

Deze politie eenheid valt onder IJsselland Noord en eigenlijk val ik onder Kampen. In het verleden had je nog een eigen team dat Horst en Waterland heette. Dat was één team voor de gemeente Staphorst en Zwartewaterland, maar na de reorganisatie van de politie heeft dat opgehouden te bestaan.

Hoe ziet een gemiddelde werkdag week eruit?

Ik werk ongeveer 9 uur per dag.  De dag begint meestal met het lezen van de mails en het beantwoorden ervan. Soms ligt er ook nog wat werk van de dagen er voor. Een melding bijvoorbeeld moet je ook helemaal zelf afhandelen en dan kan het zijn dat je nog informatie moet inwinnen over hoe alles gelopen is of er moeten nog getuigen gehoord worden. Soms moet je voorbereidingen treffen voor  een overleg. Vandaag bijvoorbeeld was er nog een hulpverleningsvraag, dus dan moet je contact opnemen met de gemeente om duidelijkheid in de zaak te krijgen. En ik had hier een afspraak gemaakt omdat ik nog iemand wilde horen

De werkdagen verschillen nogal eens want je weet nooit wat er gaat gebeuren en aan de hand van de meldingen die binnenkomen onderneem je actie. Je werkt onregelmatig en je moet ook behoorlijk veel administratie doen, waar veel tijd in gaat zitten. Ik zit best veel achter de computer, dus regelmatig op straat zijn lukt steeds minder. Bij een simpele winkeldiefstal bijvoorbeeld heb je zo veel administratieve rompslomp, alles moet op papier en dan kun je zo maar de hele avond binnen zitten.

Maar het is ook natuurlijk wel goed dat de zaken goed vastgelegd worden, want dan kun je alles weer teruglezen en dat is wel belangrijk. Maar het is soms wel heel veel.

Je hebt wel eens saaie dagen, maar over  het algemeen heb ik wel wat afwisseling. Ieder moment kan er iets gebeuren, maar in deze regio valt het wel mee hoor met de incidenten. 

Waarom ben je politieagent geworden?

Als kind was ik altijd al in politiewerk geïnteresseerd. Vooral het contact met mensen vind ik leuk, dus de sociale kant van het vak. Misschien is dat ook de reden dat ik wijkagent ben geworden, een wijkagent is wat meer op het sociale vlak bezig en wat minder met de kant van de handhaving. Omdat ik me altijd gefocust heb op het politiewerk, heb ik me ook nooit bezig gehouden met andere beroepen en er was eigenlijk geen alternatief. Als ik er nu zo over nadenk, was journalist of docent ook wel iets geweest wat mij zou liggen, maar ik heb toch voor het politiewerk gekozen. 

Hoe lang ben je politie agent?

In 2002, toen ik 18 was,  ben ik begonnen met de opleiding, dus nu al zo’n 17 jaar. 

Zijn er veel eisen aan de toelating tot de politie academie verbonden?

Op zich valt het wel mee, je moet wel verschillende testen afleggen o.a. een psychologische test en een sporttest, maar daar kun je natuurlijk voor trainen.  

Wat is je rang?

Ik ben brigadier, iedere wijkagent is eigenlijk brigadier.

Dat heeft te maken met het feit dat je eigenlijk ook een coördinerende functie hebt. Je begint met aspirant, dan surveillant, maar die hebben wij hier eigenlijk niet, die zie je meer in de grotere steden, dus meer op straat, dan komt de  agent, de hoofdagent, dan de brigadier en dan heb je nog een inspecteur en een hoofdinspecteur.

We hebben wel een team recherche, die doen de wat eenvoudigere zaken die in de regio spelen en daarnaast heb je ook nog de regionale recherche, die de grotere zaken oppakken. 

Wat is de grootste uitdaging in je werk?

Er zijn wel meerdere uitdagingen. Een  lopende zaak oplossen kan bijvoorbeeld een uitdaging zijn, maar ook het politie apparaat goed laten functioneren en zorgen voor een veilig Zwartewaterland is een uitdaging.

Je wilt als politie ook gevonden worden en wilt weten wat er speelt in een gebied, waar liggen de problemen en waar loopt men tegen aan, want dat blijft soms een lastig punt. De mensen hier zijn niet heel vrijgevig in het verstrekken van informatie en het vertrouwen winnen is wel een doel op zich.

De mensen willen je over het algemeen eerst wat beter leren kennen voordat ze over de brug komen, ze kijken wel de kat uit de boom en dat vind ik prima hoor. Als je ergens langere tijd bent, dan gaat het contact wel steeds beter en makkelijker en dat vind ik wel prettig, ik wil hier eigenlijk ook helemaal niet weg.

En voor sommige uitdagingen heb je ook meer tijd nodig. Daar moet je van houden, maar voor mij is dat prima weggelegd en het is daarom ook goed als je voor een langere periode wijkagent bent in een bepaald gebied. 

Kun je overgeplaatst worden?

In veel wijken zie je dat de wijkagent ongeveer 5 jaar blijft en dan naar een andere wijk overgeplaatst wordt. Er zijn ook wel wijkagenten, die voor een langere tijd aan een wijk gebonden zijn, Dat is ook afhankelijk van het type wijk en het type wijkagent. Het is belangrijk dat er een goede relatie tussen een wijk en een wijkagent bestaat en in sommige wijken duurt het wat langer om zo’n relatie op te bouwen. 

Op dit moment heb ik het gevoel dat ik op de goede plek zit en ik hoop dat men dat ook van mij vindt. Maar men heeft  waarschijnlijk ook wel negatieve ervaringen, die misschien ook wel terecht zijn, je kunt het niet iedereen naar de zin maken en soms gaat er wel eens iets mis. Maar men moet niet vergeten dat het vaak erg drukke en hectische dagen kunnen zijn, waarin niet aan ieder probleem evenveel aandacht geschonken kan worden.

Zoals ik al eerder zei ben ik in 2002 begonnen en in 2005 werd ik hier geplaatst toen het nog Horst en Waterland was, dus met Staphorst erbij en vanaf die tijd werk ik in dit gebied.

Ik ben in het begin ook al eens  ongeveer drie 3 jaar een soort wijkagent geweest, ik nam de functie over van de wijkagent die hier stopte, maar dat was eigenlijk te vroeg voor mij, ik had nog helemaal geen werkervaring. Daarna ben ik jeugdagent Genemuiden geworden en sinds een jaar of 4 ben ik hier dus wijkagent en ben echt wel ingeburgerd inmiddels.

Ik heb wel collega’s met wie ik veel samenwerk. We zorgen er ook voor dat meestal wel dezelfde agenten in Genemuiden komen en die ook verantwoordelijk zijn voor een bepaald takenpakket bijvoorbeeld verkeerszaken. We zijn ook bezig om iemand speciaal op de jeugdzaken te zetten. Je kunt namelijk niet alles zelf, dat zou je wel willen, maar daar is gewoon geen tijd voor.

Het is voor iedereen ook wel fijn om dezelfde gezichten te zien. Uiteraard heb je wel wisselingen in het team, maar over het algemeen is het wel prettig als je de mensen kent, het contact verloopt dan ook wat makkelijker.

Ach, het is prima werken hier, alhoewel je wel merkt dat mensen soms wel een beetje achterdochtig zijn richting politie. 

Wat zijn de leuke kanten aan je werk en wat de minder leuke kanten?

De leuke kant van mijn werk is het contact met heel veel verschillende soorten mensen, je komt overal en je ziet wat van Genemuiden. Het is ook geweldig als het me lukt een zaak of problemen op te lossen.

De negatieve kanten zijn natuurlijk de ernstige dingen die je meemaakt en het leed dat je tegenkomt. Denk daarbij aan ernstige ongevallen, vooral als er kinderen bij betrokken zijn. Dat is heftig en dat blijft je ook heel vaak wel bij. Je kunt wel een beetje voldoening halen uit het feit dat je er voor iemand kunt zijn, als iemand bij je terecht kan en  iets voor iemand kunt betekenen.

Heb je een paar leuke anekdotes?

Oh, ik ben eigenlijk niet zo goed in het vertellen van anekdotes en ik onthoud ook niet zo heel veel dingen.

Eén voorval kan ik me nog wel heugen. In één nacht heb ik een keer drie personen achter elkaar gepakt voor het rijden onder invloed. Op zich is dat niet zo heel raar, maar het bijzondere daar aan was, dat het drie vrienden waren en dat ze in dezelfde auto reden op het moment dat ze gepakt werden. Kennelijk wilden ze niet voor elkaar onderdoen en hebben ze elkaar afgewisseld. Het leek wel een soort estafette. Op dat moment is het natuurlijk een gevaarlijke situatie en moet je er serieus mee omgaan, maar achteraf gezien kun je er wel om lachen, vooral omdat er geen ongelukken zijn gebeurd. 

Ben je wel eens in gevaarlijke situaties terecht gekomen?

Ja, wel eens, maar niet zo heel vaak gelukkig. Soms kom je bij  een grotere vechtpartij maar het is vaak eerder achteraf dat je je realiseert dat er van alles had kunnen gebeuren. Ik probeer altijd wel eerst een inschatting te maken van de situatie. Ach en het is hier toch een landelijk gebied en het valt allemaal nog wel mee. Over het algemeen stel je jezelf ook wat socialer op, in de Randstad bijvoorbeeld kun je gelijk wat meer doorpakken, maar hier probeer je dingen vaker op een andere manier op te lossen.

En het respect voor de politie is hier ook nog best groot, ik heb niet het idee dat ik niet veilig over straat kan en wordt ook niet  lastiggevallen, mensen zijn hier niet zo agressief. Dus echt angstige momenten heb ik nog niet gehad. 

Wat voor vuurwapen heb je en heb je er wel eens gebruik van gemaakt?

Ik heb een Walther P99Q en heb er gelukkig nog nooit gebruik van hoeven maken. We moeten wel vier keer per jaar schietoefeningen doen, waar van twee keer met een toets. Je moet het schieten natuurlijk wel bij houden. Ik hoop eigenlijk niet dat ik mijn wapen ooit hoef te gebruiken, maar je weet nooit wat er op je pad komt en er kan altijd een situatie ontstaan waarbij je wel gebruik van je wapen moet maken. 

Zou je moeite hebben om je wapen te trekken?

Dat denk ik wel, maar omdat ik nog nooit in die situatie ben geweest, kan ik eigenlijk ook niet zeggen of ik er moeite mee zou hebben. Ik zit er zeker niet op te wachten en je kunt er ook wel last van krijgen en je jezelf moet gaan afvragen of je er wel goed aan hebt gedaan.

Je kunt natuurlijk niet zo maar gebruik maken van je wapen, je moet gewoon de juiste tools gebruiken en dat is wel een hele verantwoording. Mocht je gebruik van het wapen moeten maken, dan moet dat naderhand ook goed onderbouwd worden en er zit ook veel regelgeving om heen.

Het kan ook wel lastig zijn hoor, je weet toch niet altijd precies hoe je reageert in stress situaties. 

Wat voor andere middelen heb je ter zelfverdediging?

Ik heb nog een wapenstok, dat is meer om mensen op een afstand te houden en verder pepperspray. En, je hebt je mond en dat is toch wel één van je belangrijkste wapens. Maar als iemand helemaal onder invloed is heeft praten natuurlijk ook niet veel zin en moet je soms wel doorpakken. Het ligt er ook wel aan wat voor je agent je bent, wat voor karakter je hebt. De een is meer van de snelle actie en de ander neemt eerder een meer afwachtende houding aan.

Ben je wel eens bang in situaties of  neemt dan de adrenaline de overhand?

Nee, echt bang ben ik nooit geweest, je bent wel extra scherp als je ergens naar een incident moet en soms voel je wel spanning. Of dat dan een soort angst is weet ik niet, maar er komt inderdaad wel wat adrenaline vrij.

Krijgen jullie ook nog bepaalde trainingen?

We hebben vier keer per jaar een trainingsdag. We krijgen dan o.a. training in schieten, maar we moeten ook twee keer per jaar een echte schiettest doen. Vaak worden er diverse casussen gespeeld waarin je moet optreden. Dat kan bijvoorbeeld het  nabootsen van een terroristische aanslag zijn. Meestal wordt er ingespeeld op actuele thema’s.

En één keer per jaar moeten we een fitheidstest doen. Je moet dan in een bepaalde tijd een parcours afleggen. 

Ja, er zijn wel verschillende andere trainingen waar je aan mee kunt doen, maar het is ook belangrijk dat je ervaringen met collega’s kunt delen. Er bestaat bijvoorbeeld ook wel een aanhoudingstraining, maar dat gaat dan eigenlijk meer over de technieken. Het meeste leer je gewoon in de praktijk.

Hoe blijf je kalm in sommige situaties?

Ik ben van nature heel kalm, dat scheelt al een hoop. Soms heb je wel de neiging om iemand een dreun voor z’n kop te geven, maar dat mag natuurlijk niet en  tegenwoordig wordt ook alles gefilmd en iedereen heeft er een oordeel over. Maar er zijn wel situaties waarin je eerst tot tien of soms wel tot 20 moet tellen en dat kan wel eens frustrerend zijn.

Misschien komt er nog eens een moment dat ik uit de band spring, maar ik denk het niet!

Doe je zelf wel eens dingen waar andere mensen een bekeuring voor krijgen?

Ja natuurlijk, ik rijd wel eens te hard en word wel eens geflitst, maar gelukkig niet heel vaak. Ik heb natuurlijk wel een voorbeeldfunctie en dat heb je toch wel altijd in je achterhoofd. 

Heb je een rolmodel, iemand die je respecteert?

Nee, ik heb geen grote voorbeelden, ik hoef me niet te spiegelen aan iemand. Ik heb natuurlijk af en toe wel respect voor mensen, maar dat zijn geen specifieke personen.

Met wie zou je wel eens een dag willen ruilen?

Oh, dat is ook een moeilijke vraag. Misschien een schaapherder, gewoon lekker met de schaapjes over de hei rondlopen en geen gezeur aan je hoofd, want je bent in mijn werk toch wel vaak met negatieve dingen bezig. Ja, dat lijkt me wel iets.

Wat betekenen normen en waarden voor je?

Dat is heel erg belangrijk vooral ook in ons vak en als iedereen de goede normen en waarden zou hebben, dan was er geen politie nodig.

Het is belangrijk hoe we met elkaar omgaan, het is leven en laten leven en iedereen zou eigenlijk moeten weten wat wel en niet kan. We moeten elkaar in de waarde laten en vooral geen oordeel hebben over elkaar.

Tegenwoordig veroordelen we elkaar zo snel en dat gebeurt natuurlijk ook heel erg op de sociale media. Je kan bijna geen bericht plaatsen of iedereen vindt daar ongevraagd wat van. Dat is ook een beetje van deze tijd, iedereen moet ergens wat van vinden. Mensen weten meestal de achtergrond niet en weten niet precies waar het over gaat, maar er worden wel allerlei reacties geplaatst en vooral negatieve, dat schijnen mensen leuk te vinden. Van achter de pc is het ook makkelijk om je mening te geven, iedereen kan van alles roepen en dat gebeurt ook. Ik vind dat een slechte ontwikkeling!

Vertel eens wat over je jeugd.

Ik ben geboren en getogen  in Oldebroek, een gezin van 5 kinderen ik ben de een na jongste. Ik ben in Zwolle naar school gegaan, ben vervolgens naar het middelbaar onderwijs gegaan en daarna naar de politieacademie. Ik heb een leuke en zorgeloze jeugd gehad en er zijn eigenlijk nooit gekke dingen gebeurd en ik heb ook niet echt dingen gedaan die niet door de beugel konden. Tja, ik kwam natuurlijk uit Oldebroek, een dorp waar niks gebeurt en ik was dus ook niks gewend, dat merkte ik wel toen ik bij de politie kwam.

Ben je getrouwd, heb je kinderen?

Ja, ik ben getrouwd en heb drie kinderen, drie dochters van 7, 5 en de jongste wordt binnenkort 2 jaar. Ik ben 36, dus ook nog redelijk jong.

Ik heb eerst een tijdje in Zwolle gewoond, maar mijn vrouw komt uit Kampen en ik had eigenlijk geen andere keus dan naar Kampen verhuizen. Ik woon daar nu ongeveer 9 jaar.

Trouwens, omdat ik uit Oldebroek kom trekt Genemuiden mij ook wel, dat past wel bij mij, ik heb ook helemaal geen drang om in de stad te gaan werken.

Je hebt geen 9-5 baan wat doe je om te ontspannen?

Ik voetbal iedere zaterdag, niet op hoog niveau, gewoon amateurvoetbal en ik ga 1 à 2 keer in de week naar de sportschool. Verder probeer ik tijd met m’n gezin door te brengen. Op donderdag ben ik meestal vrij en dan ben ik er voor de kinderen. Ik ben natuurlijk ook vaak thuis op andere tijden dan iemand met bijvoorbeeld een kantoorbaan.

Doe je aan sport?

Ja, zoals ik net al zei, ik voetbal een beetje en ga naar de sportschool. Maar als je onregelmatig werkt en een gezin met jonge kinderen hebt, dan komt het er niet altijd van.

Waar ga je naar toe op vakantie?

We gaan graag in de zomer weg, niet al te ver omdat de kinderen nog klein zijn en ik niet zit te wachten op jengelende kinderen achter in de auto. Dit jaar zijn we in Duitsland geweest,  in de omgeving van Trier. We trekken er wel af en toe op uit om wat van de omgeving te zien, maar het is geen hele actieve vakantie. We houden wel van rustig, maar we willen ook wel wat zien natuurlijk. Meestal huren we een huisje en als de kinderen zich vermaken dan is het al snel goed.

Heb je hobby’s?

Wie kookt er bij jullie thuis?

We koken allebei, mijn vrouw werkt ook en het ligt er net aan wie er op dat moment thuis is. We koken niet heel uitgebreid, geen ingewikkelde gerechten. De kinderen moeten vaak naar gym of naar zwemles en dan is er gewoon niet veel tijd om te koken.

Wat is je lievelingseten?

Ik hou heel erg van een lekker en goed stuk vlees en af en toe iets van de snackbar vind ik ook wel lekker, maar dat moet ik niet te vaak doen natuurlijk! Maar over het algemeen lust ik redelijk veel.

Wat lust je absoluut niet?

Ik hou niet van kool, echt helemaal niet. Je ziet het waarschijnlijk al wel aan m’n gezicht als ik het woord kool al uitspreek.

Koffie of thee, bier of wijn?

Ik drink veel koffie en af en toe eens een kop thee. Ik ben ook geen wijndrinker, maar een biertje vind ik wel lekker.

Naar welke muziek luister je graag?

Ik heb geen uitgesproken muzieksmaak, gewoon muziek van deze tijd. Ik luister niet zo snel naar klassieke muziek, dat is niet zo mijn ding. Ik hou ook niet van Nederlandstalige muziek. Muziek heb ik meestal alleen als achtergrond en ik ga eigenlijk ook nooit naar een concert.

Wat baart je zorgen?

Vooral gezinnen die uit elkaar vallen, daar komt vaak zo veel ellende uit voort,  ja daar maak ik me wel zorgen om. Kinderen uit gebroken gezinnen en gezinnen waar huiselijk geweld aan de orde is hebben het vaak moeilijk en een slechte start in het leven.

Ook dat mensen tegenwoordig  overal op reageren en overal iets van vinden, dat vind ik ook een slechte ontwikkeling.

Ja, en drugsgebruik onder de jeugd is natuurlijk ook een issue. Mensen geven niet snel toe dat er een probleem is in het gezin en vragen niet om hulp. Dat is soms wel jammer, want als je snel kunt ingrijpen is er veelal nog wel iets aan te doen.

Wat vind je bijzonder aan de Gaellemunigers?

De mensen  hebben het hier over het algemeen prima voor elkaar, ze zijn betrokken bij elkaar, er is leven in de brouwerij en ook de handelsgeest is groot.

De mensen en de gemeenschap zijn wel wat gesloten en het is misschien moeilijk om er als buitenstaander tussen te komen. Je moet wel zelf actie ondernemen, zelf op de mensen af gaan, want andersom gebeurt het niet zo snel.

En als men hier iets doet of organiseert, dan gebeurt het ook goed, geen half werk. Vaak worden ook zaken zelf geregeld en opgelost en dat  scheelt de politie ook weer werk.

Tradities worden in stand gehouden, bijvoorbeeld het brommer  rijden en de biestemerk, dat vind ik leuk.

De horeca is wat minder uitbundig geworden dan vroeger, toen gebeurde er wel wat meer op straat, maar nu hebben wij daar weinig of geen werk.

Straks beginnen de voorbereidingen ook weer voor de oud en nieuw keten. Daar ben je als wijkagent ook bij betrokken en ook dat is leuk!

Wij mogen ons gelukkig prijzen met een zo betrokken wijkagent als Jochem Schreurs, iemand die betrokken is bij het wel en wee van de burgers van Genemuiden en niets anders wil dan een veilige omgeving voor ons allemaal.

.

Gepubliceerd op vrijdag 01-11-2019 door Aline Mateboer 1649 keer gelezen.



Weer Gaellemuun:

za 14 dec /
6
zo 15 dec /
6
ma 16 dec /
6
www.zwartewaterweer.nl

Advertenties:

Foto van de dag:

Advertenties: