MENU
Nieuws plaatsen

Nieuwstip: redactie@gaellemuun.nl |  WeTransfer |       


Maandag 1 juni 2020 Algemeen:


Henk Jan de Boer, Staff Chief Engineer bij de Holland Amerika Lijn

Een baan op de woelige baren

Genemuiden - Na zelf vele cruises gemaakt te hebben en heel veel inside verhalen gehoord te hebben van mijn broer, ook officier bij de Holland Amerika Lijn,  wilde ik nu het verhaal wel eens horen van een andere Genemuidiger die eveneens op een cruiseschip bij de Holland Amerika Lijn werkt. Momenteel ligt deze hele toeristische tak stil en liggen er tientallen cruiseschepen van alle rederijen ergens ter wereld voor de kant of op zee, en kan het personeel geen kant op, niet naar huis en niet op reis. 

Henk Jan de Boer (37), geboren en getogen in Genemuiden en momenteel woonachtig in Stadshagen was net een paar weken thuis voor de crisis uitbrak. Henk Jan is “Staff Chief Engineer” op de Nieuw Amsterdam en dat  is niet zo maar een baan. Hij is na de Chief Engineer ‘second in command’ van de technische afdeling waar zo’n 75 mensen werken en moet niet alleen  85.000 paarden in toom houden, maar ook zorgen dat  zo’n 3.000 mensen zich veilig kunnen wanen tijdens hun welverdiende vakantie.

Ik heb afgesproken met Henk Jan in hun woning in Stadshagen, waar hij en zijn vrouw Silja nu ruim drie jaar wonen. Hij verontschuldigt zich voor de rommel, want hij is bezig met het voorbereiden van een babykamer, want zij verwachten in mei hun eerste kindje.

Lees mee met het verhaal van een man die dankzij zijn boeiende baan, de hele wereld heeft gezien. 

Hoe ben je in dit beroep terecht gekomen?

M’n ouders hadden een agrarisch bedrijf en het boerenleven sprak me wel aan maar  het was toen in die jaren al moeilijk  om in deze sector te blijven werken tot je vijfenzestigste. Wel wist ik dat iets in de techniek mij ook erg aansprak. In  Zwolle ben ik de MBO zeevaart opleiding gaan volgen, daarna de HBO zeevaart opleiding in Vlissingen en vervolgens ben ik bij Spliethoff Amsterdam terecht gekomen, een bedrijf met voornamelijk vrachtschepen waar ik mijn stageperiodes heb gedaan. Via deze weg en de aarde een paar keer rond gevaren te hebben, belandde ik uiteindelijk bij de Holland Amerika Lijn, waar ik nu ruim 13 jaar werk. 

Kun je in het kort vertellen wat het beroep van Staff Chief Engineer inhoudt?

Je bent verantwoordelijk voor alle werkzaamheden van de technische dienst en de directe vervanging van de Chief Engineer. Als hij om wat voor reden dan ook  van boord moet, worden alle verantwoordelijkheden aan mij overgedragen.

Als Staff Chief Engineer stuur ik in de machinekamer alles aan samen met een team van Senior en Junior Engineers, alle technische zaken die daarmee te maken hebben, zoals alle motoren en de hulpsystemen, veiligheidssystemen, de wasserij, de keukens, de zwembaden, de ventilatie units, tapijt, tegeltjes, lampjes etc.

Dat gaat allemaal met tussenmanagers en het hele team bestaat uit ongeveer 75 mensen, waarvan er 25 echt in de machinekamer werken en de rest is verdeeld over het schip.  Je kunt daarbij denken aan stukadoors, tapijtleggers, schilders enzovoort. 

Hoe ziet een gemiddelde werkdag/week er uit?

Er wordt altijd een plan gemaakt voor de volgende dag en je hebt ook altijd vaste dagen wanneer er iets moet gebeuren. Als je een paar maanden op een vaste cruise route zit, bijvoorbeeld in de Caribische Zee, dan ben je iedere zondag in Fort Lauderdale en dan weet je dat er brandstof getankt moet worden, dat er service engineers aan boord komen  en ook nieuwe passagiers.

Dat  is altijd  een hele drukke en hectische dag.

De rest van de week gaat meestal ook volgens een dagelijkse planning, tenzij er zich grote  storingen voordoen, waar je ad hoc moet ingrijpen, omdat het schip wel operationeel moet blijven en we met alle mensen veilig van A naar B moeten varen. Er kunnen allerlei storingen voorkomen als je in een wereld werkt met hightech systemen.

Mijn dag begint om zes uur ‘s ochtends en rond een uur of zeven uur zet ik met mijn team het werk uit. Daarna rapporteer ik aan de Chief Engineer, zodat hij volledig op de hoogte is van wat wij gaan doen zoals we hebben afgesproken. Maar ook als we het plan moeten aanpassen omdat er tijdens de avonduren of ’s nachts iets is tussengekomen is wat een hogere prioriteit, moet hij op de hoogte zijn.

Daarna gaat iedereen aan het werk.

Omdat ik in een management functie zit, moet ik ook allerlei administratieve zaken doen, niet mijn favoriete bezigheid. Als ik daarmee klaar ben ga ik m’n ronde maken en loop dan door de machinekamer om te kijken of alles  gaat zoals het moet gaan en of  het team misschien tegen problemen aan loopt

Om 10 uur is er dan een werkbespreking met de Chief Engineer, waarbij ook alle Senior Officieren aanwezig zijn. Dat gaat dan puur over de werkplanning, wat gebeurt er, waar staan we, zaken die nog moeten gebeuren. Dat duurt ongeveer een half uur, waarna je weer verder gaat met je dagelijkse beslommeringen en van 12.00 tot 13.00 uur hebben we lunchpauze. De dag loopt daarna weer gewoon door en je wordt toch wel vaak gebeld om ergens in het schip te komen kijken omdat er een probleem is, bijvoorbeeld er is  een water lekkage in de keuken, of een brandstof lekkage op één van de hoofdmotoren.

Er is geen dag hetzelfde en het werk is heel erg dynamisch.

Je werkt met verschillende nationaliteiten aan boord, hoe gaat dat in z’ n werk met betrekking tot bijvoorbeeld cultuurverschillen?

Ja die cultuurverschillen zijn best heel groot. Als je bijvoorbeeld een Filipijn of een Indonesiër een lijstje met werkzaamheden geeft, werkt hij het lijstje af maar daarbuiten doet hij niks, omdat dit niet op het lijstje staat.  Terwijl een Nederlander meestal ook op eigen initiatief andere dingen meeneemt die hij ziet.

De crew komt uit allerlei verschillende landen, heeft allemaal een heel eigen cultuur. Het is zaak om hier een goede balans in te vinden. Dat is mede een reden om  met een rangen systeem aan boord werken om te voorkomen dat iedereen op z’n eigen houtje een beslissing neemt. Het kan voorkomen dat je als teamleider dan soms ook echt even op je strepen moet gaan staan.

Ook de taalbarrière kan een probleem geven, iedereen praat weliswaar Engels maar net even op een andere manier of met een ander accent. Soms denk je dan dat iets is gebeurd terwijl dat  niet zo is, omdat jij het niet goed hebt verstaan. 

Dus het is ook best ook een uitdaging om alles in goede banen te leiden met zoveel verschillende mensen en culturen.

Heb je een vast schip waar je op vaart of wisselt dat?

De maatschappij probeert om de vier jaar mensen door  te wisselen omdat  je, als je langer op hetzelfde schip vaart een soort tunnelvisie krijgt.

Ieder schip heeft ook zijn eigen problemen, ieder schip is anders en het  is dan ook wel goed om eens met andere mensen te werken en met andere manieren van management.

Het heeft voordelen, maar ook nadelen. Als je een schip met een heel leuk team moet verlaten, dan is dat niet altijd even leuk, maar dat hoort er bij, dat hoort bij het varen en je beroep.

Ik heb zeven jaar op de Westerdam gevaren, drie jaar op de Eurodam en nu vaar ik sinds drie jaar op de Nieuw Amsterdam. Dit schip vaart in Alaska en de Caribische Zee en deze zomer  gaan we naar de Middellandse Zee. Daar ben ik wel blij mee, want dat is wat dichter bij huis en heb je geen last van tijdzones. Gezien de huidige omstandigheden kan dit nu wel eens heel anders lopen vanwege het corona virus.

Hoe groot zijn de schepen/hoeveel passagiers en hoeveel bemanningsleden?

De Holland Amerika Lijn heeft 14 schepen en die variëren van 1.200 tot  bijna 2.300 passagiers.  Op de schepen waar ik zelf op heb gevaren hadden we ruim 2.000 passagiers aan boord en 850 tot 950 bemanningsleden. De schepen zijn allemaal ‘Panama Max, behalve de twee nieuwste schepen.

Panama Max betekent dat een schip nog net door het Panama kanaal kan en je hebt dan nog ongeveer 30 cm over aan beide kanten!

Zo’n schip is 285 m lang, ongeveer 33 m breed en 45 m hoog.

Kun je iets vertellen over wat technische zaken op een schip, bijvoorbeeld de moderne milieu eisen, zijn de schepen milieuvriendelijk etc.

Ja, het milieu is natuurlijk een hot item. Net als aan land moeten wij ook alles zo milieuvriendelijk mogelijk doen. Deze milieuregels zijn zeker in de laatste jaren alleen maar strenger geworden.

Bovendien is het grootste doel ook wel de brandstofbesparing, ten eerste vanwege het milieu, ten tweede is de brandstof ook de hoogste kostenpost. Daar probeert men op het moment ook van alles op te verzinnen om dit terug te brengen. Er zijn gebieden waar we niet meer op zware brandstof mogen varen, dan moet we naar MGO (Marine Gas Oil) overschakelen om zo aan de milieu eisen te voldoen.

Ook wordt er al gesproken over schepen die op waterstof gaan varen,  gasmotoren of elektrisch. Dat lijkt allemaal wel heel mooi, maar je kunt niet overal gas tanken.

Ik denk dat er zich in de komende jaren echt wel serieuze ontwikkelingen gaan  voordoen op dit gebied.

Op de Nieuw Amsterdam, het schip waar ik nu op vaar, hebben we zes motoren, vier 12-cilinder motoren en twee 8-cilinder motoren, dat is in totaal 85.000 pk. Per zevendaagse cruise moeten wij gemiddeld  rond de 800 ton aan brandstof laden. Per dag gebruikt het schip in de Caribische Zee, omdat het warm is, tussen de 700 en 800 m³ aan water

Wat gebeurt er met al het afval?

Ook dat is een hot topic. We proberen zo veel mogelijk de etensresten terug te dringen. Dat is trouwens niet heel eenvoudig, want het is lastig in te schatten wat mensen eten en hoeveel. Dat hangt bijvoorbeeld ook  af van de passagiers, zijn het bijvoorbeeld Amerikanen of zijn het Chinezen.

Etensresten worden opgeslagen in tanks en die mogen in zee gepompt worden als we een bepaald aantal mijlen uit de kust zijn. Etensresten zijn natuurlijk wel  biologisch afbreekbaar.

Al het andere afval zoals plastic , papier, karton en metaal, proberen we te recyclen. Het wordt op pallets gestapeld en wordt in de havens afgeladen. Blikjes bijvoorbeeld worden in pakketten geperst, maar we hebben ook onze eigen verbrandingsoven en alles gaat conform de milieu eisen.

Er zijn uiteraard ook enorme hoeveelheden was, hoe wordt dat geregeld aan boord?

Je hebt natuurlijk zo’n 2.300 passagiers, die schoon beddengoed willen, schone handdoeken, strandlakens etc. en die moeten allemaal gewassen worden.

Er staan vijf wasmachines aan boord die enorme afmetingen hebben. In de wasserij werken zo’n man of 30 in ploegendienst, want de wasserij draait 24 uur per dag.  We kunnen ons bijna niet permitteren om een wasmachine te verliezen, want dan heeft de hotelafdeling een groot probleem.

Verder hebben we ook machines die bijvoorbeeld de lakens vouwen, want dat is handmatig niet te doen.

De wasserij is ook één van de grootste waterverbruikers aan boord.

Je maakt ongetwijfeld vreemde/bijzondere dingen mee  op een cruiseschip, heb je een leuke anekdote?

Echt een anekdote heb ik niet, maar je maakt natuurlijk wel van alles mee. Er moeten soms zieke mensen met een helikopter van boord,  dat is iets wat je niet dagelijks doet en daar worden wij dan ook voor getraind.

Als je andere HAL schepen tegenkomt dan worden er meestal toch wel even signalen over en weer gegeven.

In Alaska vaar je echt midden door de natuur,  je ziet de orka’s en de walvissen naast het schip zwemmen, of je ziet otters of een bruine beer lopen. Dat doet toch wel iets met je, dat is zo mooi en zo uniek.

Afhankelijk van de reis, ligt het schip bijna iedere dag in een andere haven. De passagiers gaan dan meestal op excursie. Heb je zelf ook tijd om aan land te gaan?

Als het kan wel , maar eigenlijk doe ik dat te weinig want er is altijd wel weer wat te doen. Ik heb al veel gezien, ben op Alcatraz in San Francisco geweest, heb de Acropolis gezien, ben op Hawaii geweest, heb een treinreis in Noorwegen gemaakt en heb op Bora Bora gezwommen met manta rays, wat echt ook heel  uniek is. Er zijn zo veel mooie reizen en duiken is ook één van mijn favoriete dingen.

Maar ik vind het ook heerlijk om ’s avonds in de frisse lucht op de boeg te zitten en gewoon even te genieten van de zonsondergang.

Wat is de grootste uitdaging in je werk?

Het beroep is zeer complex, je bent meestal ver van huis en je werkt met veel verschillende mensen. Het is dan toch iedere keer weer een uitdaging om het voor elkaar te krijgen dat de boot weer vaart, dat we weer kunnen vertrekken.

Je moet met zoveel factoren rekening houden, iedereen heeft z’n eigen achtergrond en cultuur, familie thuis, een slechte of een drukke dag, soms moest je er ’s nachts uit vanwege een incident en ben je moe, maar dan moet je het team wel gemotiveerd houden.

Maar dat maakt de baan ook heel mooi en voor mij geeft het ook vrijheid.

Wat zijn je verdere ambities?

Ik wil proberen door te groeien naar de hoogste technische rang aan boord, Chief Engineer. Dit hangt o.a. samen met de ervaring die je moet opbouwen. Je hebt wel een technisch team van 75 mensen dat je moet runnen, je moet mensen kunnen aansturen, je moet situaties kunnen inschatten, je moet dingen kunnen oplossen tussen mensen onderling en daar is ervaring en kennis voor nodig.

Ik werk nu ruim 13 jaar bij de Holland Amerika Lijn en heb alle rangen doorlopen en nu staat alleen nog de Chief Engineer boven mij.

Als ik soms naast het schip sta, dan realiseer ik me wel dat het niet niks is om de verantwoordelijk-heid van zo’n afdeling te dragen. We zijn toch een drijvende stad met ongeveer 3.000 mensen.

Je bent drie maanden aan boord en dan drie maanden vrij, hoe ga jij en het thuisfront daarmee om?

Soms is dat wel lastig, vooral als je niet in dezelfde tijdzone zit. Als ik dan bijvoorbeeld ga slapen, gaat mijn vrouw naar haar werk en dan moet je wel afspraken maken over het tijdstip van bellen.

Het is nu met de moderne communicatiemogelijkheden wel veel beter dan vroeger en wij hebben nu bijvoorbeeld gratis Whatsapp aan boord, dus dat is wel fijn. Maar soms zijn er ook dingen die je face to face moet bespreken en wat niet zo makkelijk via een appje gaat. 

En af en toe wil je ook zo maar, ergens in die drie maanden, even naar huis en dat kan dan niet. Maar het  is je werk, je hebt er voor gekozen en het thuisfront weet ook dat je dit beroep hebt en weet niet beter.

Als je na drie maanden weer op Schiphol landt, dan voelt het wel als thuiskomen. Maar aan de andere kant  laat je ook wel een thuis achter, want het schip was ook drie maanden je thuis.

Wat zijn de leuke kanten aan je werk en wat de minder leuke?

Het leuke is dat je steeds op reis bent op deze wereldbol, dat je nog steeds op plekken komt waar je nog nooit bent geweest en misschien  nooit weer komt. Je leert van andere culturen en je krijgt een heel ander beeld van de wereld dan wanneer je niet reist.

De minder leuke kant is als er thuis iets is waar je wel graag bij zou willen zijn, maar niet bij kunt zijn. Je kunt dan niet zomaar even snel naar huis.

Dat betekent ook dat mijn vrouw  thuis wel heel zelfstandig moet  zijn en sterk in haar schoenen moet staan en dat staat ze gelukkig. Dat is heel belangrijk, maar ook praten en veel communiceren is heel belangrijk.

Kun je een paar hoogtepunten uit je carrière benoemen?

Een van de hoogtepunten is toch wel dat  ik gepromoveerd ben van Junior naar Senior Engineer.  Je wordt dan echt ook het hoofd van de wacht  en je bent  verantwoordelijk voor alles wat er in de machinekamer gebeurt. Als andere mensen slapen hou jij de wacht, dus de verantwoordelijkheid is groter dan voorheen. Dat mensen jou daar het vertrouwen in geven en zeggen dat kun jij nu,  je bent nu wel zo ver, dat vond ik gigantisch.

De doorgroei naar Staff Chief Engineer, te weten dat je tweede in command bent van alles wat iets met techniek te maken heeft aan boord.

En dat ik mijn vrouw aan boord heb ontmoet, dat is natuurlijk het mooiste hoogtepunt.

Wat betekenen normen en waarden voor je?

In deze wereld zijn normen en waarden heel belangrijk, je moet iemands normen en waarden altijd respecteren omdat je niet weet wat achter iemands denkwijze schuilt. Iemand heeft zijn jeugd misschien heel anders doorgebracht, is in een ander land opgegroeid, heeft een andere mening,  ik vind dat je daarvoor moet openstaan. Je kan zeker niet iedereen over één kam scheren.

Met wie zou je een dagje willen ruilen?

Een astronaut, vanaf de maan de aarde zien, het  oneindige heelal, dat moet een onbeschrijfelijk gevoel zijn!

Heb je een rolmodel of iemand die je bijzonder respecteert?

Mijn directe  familie, die hebben me altijd support gegeven  ondanks dat ik het ruime sop gekozen heb. En een aantal collega’s die me al kenden toen ik  bij de Holland Amerika Lijn begon en die mij gecoacht hebben om mij te brengen waar ik nu ben.

Je bent geboren en getogen in Genemuiden, vertel eens iets over je jeugd, wat voor kind was je?

Ja, ik ben geboren in Genemuiden aan de Topweg,  opgegroeid op de boerderij en heb twee jongere zussen. De ene zus werkt in de reiswereld en de andere zus  is lerares.

Ik had een vrije jeugd en als het niet regende waren we altijd buiten en in de natuur te vinden. Alles wat met de boerderij te maken had vond ik leuk, de machines, de dieren en het buitenleven.

Ik heb ook jaren gevoetbald bij SC Genemuiden, dat was een mooie tijd.

Welke scholen heb je bezocht?

De Maarten Luther school in Genemuiden, daarna in Kampen  het Ichthus  college en vervolgens heb ik een MBO-opleiding in Zwolle gedaan. Daarna heb ik toch besloten om verder te studeren en heb een HBO-opleiding in Vlissingen gedaan. Zeeland is een prachtige provincie en ik heb daar een mooie tijd gehad.

Ben je getrouwd, heb je kinderen?

Ik ben getrouwd met Silja en ons eerste kindje is op komst. Daarom ben ik nu ook wat langer vrij, dan kan ik bij de geboorte zijn in mei.

Waar heb je jouw vrouw ontmoet?

Dat kwam net al even aan de orde,  ik heb mijn vrouw aan boord ontmoet. Zij  liep stage voor haar toeristische opleiding en werkte bij de hoofdreceptie. Ik kwam daar natuurlijk wel eens voorbij en ik dacht: ‘Deze laat ik niet schieten, die is veel te leuk’, en zo is het begonnen. Op een gegeven moment stopte zij met varen omdat ze een Master opleiding ging doen en dan ben je gelijk weer voor langere tijd uit elkaar. Dat heeft onze relatie wel op de proef gesteld. 

Het heeft natuurlijk ook voordelen, want zij kent het leven aan boord van een cruiseschip als geen ander en weet precies wat ik in bepaalde omstandigheden doormaak.

Vaart je vrouw wel eens mee?

Ze vaart zeker één of twee keer per jaar mee, het ligt er een beetje aan of ze vrij kan krijgen.

Ook m’n zussen en m’n ouders varen wel mee, die vinden dat allemaal prachtig en ik mag voorlopig nog niet stoppen met varen van hen. Ik heb ook wel eens een paar keer mensen uit Genemuiden ontmoet die meevoeren, dat is wel leuk , daar ga ik dan wel mee eten of laat ze het schip zien. Ze kunnen dan ook echt achter de schermen kijken, bijvoorbeeld in de keukens, waar 6.000 maaltijden per dag worden gemaakt.

En ondanks dat ik de mensen niet ken, schept het toch een band, je komt allebei uit Genemuiden.

Ook mijn oma is een keer mee geweest op een cruise naar Noorwegen. Ze was toen 80 en heeft enorm genoten. Ze heeft het er nog steeds over. Geweldig is dat!

Aan boord kun je kiezen uit een ruim assortiment eten, wordt dat soms niet te veel en verlang je naar een simpel bord stamppot?

Ja zeker, daar verlang ik zeker wel eens naar. Het eten is natuurlijk zeer gevarieerd, van allerlei keukens uit de hele wereld, maar als je lang op een schip zit, dan ken je het wel een keer en waardeer je het eten thuis ook weer meer. Gewoon boerenkool stamppot of aardappelen met sperzieboontjes en een karbonade.

Wie kookt er bij jullie thuis?

Als ik thuis ben en mijn vrouw werkt, dan kook ik, in het weekend kookt mijn vrouw.

Wat is je lievelingseten en wat lust je absoluut niet?

Echt Hollands eten, gewoon dat wat de pot schaft en eigenlijk lust ik alles. Aan boord leer je ook veel internationale gerechten kennen en het is wel eens leuk om recepten uit te wisselen.

Drink je liever koffie of thee, wijn of bier?

Koffie, veel koffie vooral om wakker te blijven.  Aan boord kan ik ook wel een glas bier drinken, maar  je moet altijd in je achterhoofd houden dat je verantwoordelijk bent voor heel veel mensen. Thuis een biertje drinken en bijpraten met vrienden is ook belangrijk, dus een biertje aan de Kaai staat meestal wel op het programma.

Wat doe je om te ontspannen en wat voor hobby’s heb je en heb je tijd om hobby’s aan boord te doen?

Aan boord probeer ik dagelijks naar de sportschool te gaan. Als je lange dagen maakt word je soms wat minder scherp en tijdens het sporten kan ik m’n hoofd leeg maken en er weer met frisse moed tegen aan. Als je een verantwoordelijke functie hebt moet je goed uitgerust zijn en helder kunnen denken.

In Alaska  ga ik graag hiken, dan neem ik een paar uur vrij en ga er op uit, dat is schitterend. In het Caribisch gebied ga ik graag zwemmen, maar ook duiken vind ik prachtig.

Thuis ga ik graag de natuur in en ik vis ook graag. Mijn vrouw en ik hebben allebei een motor, dus we trekken er ook graag op uit. Vorig zomer zijn we door de highlands van Schotland gereden, dat was erg mooi. Maar ook  een ritje langs de IJssel is mooi. Mijn schoonouders wonen in Duitsland en daar rijden we ook wel eens heen.

Verder jog ik graag, vooral ’s ochtends vroeg, als de dag begint is het prachtig en kan ik enorm genieten. Ik ben ook echt een ochtendmens.

Wat doe je in die 3 maanden die je thuis bent?

Van alles en nog wat, beetje klussen,  agrarische werkzaamheden, vrienden ontmoeten, mensen helpen met bijvoorbeeld verhuizen etc. Verveling ken ik niet.

Je hebt natuurlijk al de hele wereld gezien, dus waar ga je naar toe op vakantie en wat doe je graag op vakantie?

Het liefst blijf ik in Europa, ik vlieg voor m’n werk al de hele wereld over en hier kun je gewoon met de auto ergens naar toe. Ik ben zeker geen type voor een strandvakantie of om ergens drie weken in een resort te gaan zitten. Meestal zijn het actieve vakanties, raften, kano varen, vissen, wandelen etc. In europa is er nog zo veel te zien, de Alpen vind ik bijvoorbeeld heel mooi.Ik ben ook  eens met m’n zus Marieke op de motor naar Zweden geweest, echt fantastisch met z’n tweeën rondtoeren.

Naar welke muziek  luister je graag?

Niets specifieks, gewoon de muziek van nu, top 40 muziek zeg maar.

Wat baart je zorgen in deze wereld?

Dat mensen tegenwoordig allemaal druk zijn met social media op hun mobiel, een normaal praatje maken, wordt alsmaar minder. Dit valt vooral erg op als je een poosje Nederland uit bent geweest en weer terug komt.

Daarnaast natuurlijk momenteel het corona virus, hopelijk kunnen we dit als Nederlanders indammen, maar dit zal tijd kosten en heeft effect op de hele samenleving.

Wat vind je bijzonder aan de Gaellemunigers?

Toch wel hun instelling. Wat er ook gebeurt, ze slaan de handen in elkaar en gaan gewoon verder, ook de saamhorigheid vind ik mooi.

De handelsgeest en de wil om te werken is uniek, Genemuiden was voorheen de grootste tapijtstad van Europa, dat is toch immens! En kijk ook eens naar de andere bedrijven die we hebben of mensen die gewoon hun baan opzeggen en zelf een bedrijfje starten, dat vind ik knap, daar heb ik veel respect voor.

En voor mij geldt toch nog altijd: Oost West thuis best!

Het was een ontzettend leuk gesprek en nu weet ik ook wat meer over de technische kant van het varen op een cruiseschip.

De corona crisis heeft z’n weerslag op de hele economie wereldwijd, maar in de cruisebranche vallen hele harde klappen. Hopelijk zien we binnenkort een kentering en kunnen we met z’n allen weer zorgeloos op vakantie.

Ik kan een cruise alleen maar aanbevelen en wat zou het dan leuk zijn om een Genemuidiger officier tegen het lijf te lopen en je plaatsgenoot jou een rondleiding achter de schermen kan geven.

Gepubliceerd op vrijdag 03-04-2020 door Aline Mateboer 2973 keer gelezen.



Weer Gaellemuun:

zo 31 mei / 22°
7
ma 01 jun / 25°
9
di 02 jun 11° / 27°
9
www.zwartewaterweer.nl

Advertenties:

Foto van de dag:

Advertenties: